Bir şirket kapandığında uçakları, ofisleri ya da yazılımları satılabilir. Peki, çalışanların yıllar boyunca oluşturduğu e-postalar, şirket içi mesajlar ve çalışma kayıtları da aynı şekilde satılabilir mi? Spirit Airlines’ın iflas sürecinde Google’ın verdiği 10 milyon dolarlık teklif, bu soruyu bugün oldukça somut hâle getiriyor.
Google, faaliyetlerini mayıs ayında durduran Spirit Airlines’ın bazı kurumsal veri ve yazılım varlıkları için düzenlenen açık artırmayı 10 milyon dolarlık teklifle kazandı. Pakette yaklaşık 100 milyon e-posta, 500 milyon Microsoft Teams mesajı ve iş birliği kaydı, insan kaynakları ve operasyon verilerinin yanı sıra yaklaşık 30 milyon satır kaynak kodu bulunuyor. Google, bu verileri ürünlerini ve yapay zekâ modellerini geliştirmek amacıyla kullanmayı planlıyor.
Fakat satış henüz tamamlanmış değil. Spirit’ın kabin çalışanlarını temsil eden Association of Flight Attendants-CWA, mahkemeye itiraz ederek çalışanlara ilişkin verilerin satış kapsamından çıkarılmasını talep etti. Sendikanın itirazında disiplin kayıtları, bordro geçmişi, eğitim bilgileri ve şirket içi iletişimler gibi verilerin kişisel bilgilerden arındırılsa bile hassasiyetini koruyabileceği belirtiliyor. Özellikle küçük çalışan gruplarında farklı veri setlerinin bir araya getirilmesiyle kişilerin yeniden tanımlanabileceği savunuluyor.
Verilerler ne için kullanılacak?
Google ise kendisine kişisel olarak tanımlanabilir herhangi bir bilgi aktarılmayacağını, verilerin teslim edilmeden önce bağımsız bir üçüncü taraf tarafından temizleneceğini söylüyor. Spirit’ın yaklaşık 97,5 milyon yolcu profili ve Free Spirit sadakat programına ait milyonlarca kayıt da satışın dışında tutuluyor. Buna rağmen tartışma yalnızca verilerin anonim olup olmadığıyla sınırlı değil. Daha temel soru, çalışanların günlük işlerini yaparken ürettikleri dijital izlerin şirket kapandıktan sonra neye dönüştüğü.
Çünkü kurumsal e-posta, toplantı notu ya da Teams mesajı yazıldığı anda bir yapay zekâ eğitim verisi olarak düşünülmüyor. Bunlar bir şirketin faaliyetleri sırasında oluşan sıradan dijital kayıtlar. Spirit örneğinde ise bu kayıtlar, şirketin diğer varlıklarıyla birlikte ekonomik değeri olan bir veri setine dönüşmüş durumda. Üstelik alıcının ilgisi yalnızca geçmişi arşivlemek değil; bu geçmişten gelecekte kullanılabilecek modeller üretmek.
Satışın onaylanıp onaylanmayacağına ilişkin duruşma sendikanın itirazının ardından 9 Eylül 2026’ya ertelendi. Mahkemenin vereceği karar yalnızca Spirit çalışanlarını değil, şirketlerin çalışanları tarafından üretilen devasa dijital hafızaların iflas, satın alma veya kapanma sonrasında nasıl değerlendirilebileceğine ilişkin daha geniş bir tartışmayı da ilgilendiriyor. 
