Fill In The Blanks iş birliğiyle hazırladığımız Orada Saat Kaç? serisine hoş geldiniz. Serinin bu haftaki konuğu, FP7 McCann’da Group Account Director olarak çalışan Melike Orhon.
Seri bu bölümle ilk kez Avrupa’nın dışına çıkıyor. Dubai’de saat 14.30. Orhon’un ajansında söyleştiğimiz gün “zihinsel sağlık günü” var. 14.00’ten sonra bilgisayarlar kapanıyor. O ise ofiste kalmayı seçmiş. 
Orhon yaklaşık 13 yıldır reklam dünyasında. Sosyoloji mezunu; akademisyen olmak yerine insanla iç içe bir iş istediği için reklamcılığı seçmiş. Müşteri ilişkileri tarafında çalışıyor. İşin özü, kreatifle müşteriyi aynı noktada buluşturmak. Türkiye’de VML’de 5 yıl Coca-Cola hesabında çalışmış, son görevinde de Türkiye merkezli olmasına rağmen markanın global işlerini yürütmüş.
Orhon “Beyin göçünün bir parçası oldum” diyor ama bunun bilinçli bir tercih olduğunu da ekliyor. Avrupa’ya müşteri ilişkileriyle geçmenin zor olduğunu düşünüyor. Zira, orada yeterince nitelikli aday var, vize sponsorluğu da işverenin işine gelmiyor. Yolu, eski bir iş arkadaşı açmış. Publicis’in Dubai ofisine geçince “Burada sana uygum açık pozisyon var, başvurmak ister misin?” demiş.
Publicis’teki ilk işinden bir yıl sonra McCann’a geçmiş. Yeni bir ülkede ilk işin çoğu zaman “yol bulma” olduğunu söylüyor: Doğru şirketi ve insanları ancak ağını kurduktan sonra buluyorsun. Bugün 5 markası ve 7 kişilik bir ekibi var, çalışma ortamını daha insan odaklı buluyor.
“2-3 yıl çalış, dön” klişesi
Dubai için söylenen “Askerlik gibi, 2-3 yıl para biriktirip dön” lafına katılmıyor. Şehrin huyunu suyunu öğrenmek 2 yıldan uzun sürüyor. Orhon’un oradaki arkadaşlarının çoğu Türk. Çalıştığı 300 kişilik binada ise tek Türk o.
Dubai’nin kendi kültürü olmadığını söylüyor. Herkes kendi topluluğunu kurmuş: taksicilikte Hintliler ve Pakistanlılar, manikürde Filipinliler baskın. Aidiyetin kaynağı ya iş ya aile. Emeklilik sistemi, kalıcı oturum ve pasaport yok; vize sponsora bağlı. İşten çıkarılırsan 1 ay içinde ülkeden ayrılman gerekiyor.
Valizdeki ağrı kesici
Gündelik hayatta en çok değişen, her şeyin kolay ulaşılır olması. Dubai yürünecek bir şehir değil; taksiye binip bir yere gidiyorsun. Buna karşılık her şey kapına geliyor: Amazon’dan siparişler 24 saatte, kıyafet 2 saatte, hatta benzin bile. Taksitli satış yok ama alım gücü yüksek. Türkiye’de Japonya’ya gitmeyi iki kere düşünürken burada daha rahat karar veriyor.
Dubai’nin bölgesel bir merkez olması ve burada çalışılan uluslararası markalar, Orhon’a iş için de dünyayı gezme fırsatı vermiş. Taşındığından beri çekimler için Tayland’a, Budapeşte’ye ve Ürdün’e gitmiş.
Ayrıca Dubai’den Türkiye’ye gelirken bir şey pek götürmüyor Orhon. Fakat dönüşte ise valizinden Apranax Sport ve Minoset Plus eksik olmuyor. İki ağrı kesicinin de Dubai’de aynısını bulamıyormuş.
Hızlı Tur
Orhon’la yaklaşık 4.000 kilometre uzaklıktan yaptığımız söyleşiyi şu sorularla hızlı bir tura çıkarak sonlandırıyoruz:
- Dubai bir insan olsaydı nasıl biri olurdu?
55 yaşlarında, saçını yeni ektirmiş, hafif göbekli; Louis Vuitton kemerli, Rolex saatli bir adam.
- İş çıkışı seni nerede buluruz?
Bu aralar evde.
- Yerel dilde öğrendiğin favori kelime?
“Mabarif” (Bilmiyorum) da favorilerinden.
- Bir haftalığına başka bir şehirden çalışman gerekse nereyi seçersin?
Paris; en sevdiği şehir.
